3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ- ΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ

Στον Άλεξ τον Μικρό Χριστό της Διασποράς και…Την Νατέλλα

Τρεις του Φλεβάρη, χάθηκες μικρέ μου Άλεξ,

Πριν μπεις στην εφηβεία.

Μας γέμισε οδύνη, η δική σου Ιστορία.

Έντεκα χρονών, ήσουνα μονάχα,

παιδί της Διασποράς, ήρθες με την μαμά σου,

καλύτερη Ζωή εδώ να βρεις τάχα,

μα η άδικη η ώρα σε περίμενε νωρίς…….

Μινώταυρος σε κατάπιε αιμοσταγής,

Βαρύς ο φόρος της τιμής….. το αίμα Σου βαρύς!

Και πως ν’ αναπαυθούμε στις πολυθρόνες μας εμείς;….

Σαν μας κοιτάς, όλο απορία κι αθωότητα,

Από την εκφραστική σου φωτογραφία στις ειδήσεις, όλο πραότητα

Εμείς, παιδί μου, έπρεπε αντί μνημόσυνα,

Να σου ευχόμασταν, Χρόνια Πολλά, Χαρμόσυνα!....

Μέσα στο κέντρο μιας πόλης, όχι απρόσωπης μα τόσο ωραίας της Βέροιας, εξαφανίστηκες ως δια μαγείας!...,

Σα να ταν κάτι εύκολο αυτό,

Σαν να σουν το μαγικό τρικ, στα χέρια ταχυδακτυλουργού

Βρέθηκες αίφνης αλλού…….

Σαν τον Χριστό, σε ξέντυσαν μικρέ μου Άλεξ,

Τα ιμάτια σου διαμοίρασαν, καλέ μου.

Παιδί μου Αγαπημένο, κι αν εσύ γεύθηκες το πόνο μια φορά

Εγώ την μάνα σου σκέφτομαι την Νατέλα,

φιγούρα, ελεγείας, τραγική μητέρα,

αυτή πεθαίνει, κάθε μέρα!......

Η Νατέλα ήταν μουσικός, τον κόσμο, τον έβλεπε αλλιώς,τον έπλαθε ωραίο!,

με το κλειδί του Σολ του Φα,τ’ άλλαζε όλα, τα έκανε πιο ανθρώπινα,…..

Εκ φύσεως ευγενική μορφή με αξιοπρέπεια,

τώρα το πιάνο, θα είναι γι’ αυτήν η Άφατη παρηγοριά

Μάρτυρες σιωπηλοί επαναπαυμένοι, εμείς,

θα καθόμαστε στα έδρανα της σιωπής,

Ψευτοεισαγγελείς, Ψευτοηθικολόγοι……

Τσικ τσικ θα κάνουμε πολλά, με του καφέ το κουλουράκι,

«χάθηκε, πάει …… το καημένο το παιδάκι……»

Μέχρι ο κώδων του προέδρου, να χτυπήσει,

και το κακό στο σπίτι μας, να μπει,

και ίσως τότε στ’ αλήθεια, να μας ταρακουνήσει

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ - ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ (ΘΑΣΟΣ)