Ο ΚΥΡ ΔΑΜΩΝ ΠΕΡΙΚΛΗΣ

(Αφιερωμένο σε όλους τους εκπαιδευτικούς)

Ο κυρ Δάμων Περικλής, άνθρωπος των γραμμάτων,

σχολικός επιθεωρητής,

ξεκινάει μια πρωία για να επιθεωρήσει

τα σχολειά στην επαρχία.

Βάζει μπρος την αμαξάρα,

παίρνει χάρτη και γυαλιά και ακούγοντας Νταλάρα,

όλος κέφι και τραγούδι, βγαίνει έξω από την πόλη,

με κατεύθυνση Αργοστόλι.

Τον βοηθάει και η μέρα, ήλιος λάμπει,

στα κλαδιά κελαηδάνε τα πουλιά.

Το τοπίο μια μαγεία κι ο κυρ Δάμων Περικλής

νιώθει πέραν ευτυχής.

Χωραφόδρομο πατάει και τον χάρτη του κοιτάει.

Ξάφνου μέσα στη σιωπή, ένα «μπαμ» τρομαχτικό

και το αμάξι του κυρ Δάμων

σταματάει στο λεπτό.

Βγαίνει έξω ο Περικλής. Το κεφάλι του σαστίζει.

« Τι 'ναι τούτο που καπνίζει;»

Τεχνικά είναι αμαθής. Τον πιέζει και η ώρα.

Σκέφτεται: «Τι κάνω τώρα;»

Ακούει σφύριγμα κεφάτο κι ένα αγόρι —κάπου εννιά—,

χαιρετάει τον Περικλή.

Τον ρωτάει τι έχει συμβεί. Πάει ανοίγει το καπό.

«Να του ρίξω μια ματιά;»

Με δυο-τρεις χειρονομίες, άγνωστες στον Περικλή.

«Ξαναδοκιμάστε τώρα»,

παίρνει μπρος η μηχανή.

Και ο κυρ Δάμων —το μυαλό—

με το στόμα ανοιχτό.

«Μα εσύ είσαι μεγαλείο! Σκέτο «ζενί*» της τεχνικής.

Δεν πηγαίνεις στο σχολείο;»

Και ο μικρούλης όλο μπρίο.

«Μόνο σήμερα δεν πήγα,

θα 'ρθει επιθεωρητής.

Γι' αυτό ο δάσκαλος, ο κύριος Κράξης,

έδιωξε όλους τους χαζούς της τάξης».

* ζενί = από το genius (μεγαλοφυΐα).

Σοφία Ξυνομήλου - Μαστροπάντσου