«Αυτός που προσφέρει δίνει! Δίνει όταν του ζητάνε, όταν δεν του ζητάνε, όταν βλέπει ότι τον χρειάζονται, όταν καταλαβαίνει ότι ο άλλος δεν μπορεί να βοηθήσει τον ίδιο του τον εαυτό. Δίνει και δεν ζητάει τίποτα πίσω. Δεν ζητάει γιατί δεν είναι στην ίδια θέση με τον άλλον και γιατί το αλισβερίσι τούτο δεν έχει στη μέση υλική ανταπόδοση. Δεν έχει λεφτά και μαλάματα! Αν είχε, τότε δεν θα ήτανε φρόντισμα συνανθρώπου, δόσιμο καρδιάς και δεν θα λεγόμαστε άνθρωποι αλλά τοκογλύφοι, ξεδιάντροπες υπάρξεις, μαυραγορίτες της Κατοχής και των πολέμων. Αλλά ένα «ευχαριστώ» πες το!» Από την ΠΡΑΞΗ ΙΙ -Δημήτρης Κολιδάκης//Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

«Θεός Παρών» είναι ο τίτλος του βιβλίου του Δημήτρη Κολιδάκη που τυπώθηκε φέτος τα Χριστούγεννα του 2023 αποτελεί αυτοέκδοση και διατίθεται προς ανάγνωση σε κάθε Θεατρικό Συντελεστή (Παραγωγό, Σκηνοθέτη-Ηθοποιό) που θα αντιμετωπίσει το έργο ως υπαρξιακό Κοινωνικό θέμα και όχι ως πρόβλημα και το οποίο θέμα, άπτεται στην ευαισθησία και στην κατανόηση των ανθρωπίνων σχέσεων στο συγκεκριμένο ζήτημα που αναφέρεται (αναλύεται πιο κάτω) και στο οποίο δεν είναι επίμονα εστιασμένο. Ο νεανικός έρωτας συνυπάρχει στο έργο και μάλιστα αποτελεί την αφετηρία του και αναφέρεται ή υπονοείται στη μοναχική διαδρομή της βασικής (άραγε ποια είναι και ποια ξεχωρίζει ως «βασική») ηρωίδας.

Το Θεατρικό Κείμενο το οποίο τιτλοφορείται «Θεός Παρών», αποτελεί έκπληξη για κάθε ΔΥΝΑΜΙΚΟ Σκηνοθέτη καθώς και για κάθε ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ Συνθέτη, τόσο για την εξ’ ολοκλήρου μουσική του επένδυση, όσο και για την επένδυση των αναφερομένων, εντός του Θεατρικού Κειμένου, στίχων. 

Πρόκειται για Θεατρικό κείμενο, λεπτομεριακώς δραματοποιημένο από τον ίδιον τον συγγραφέα, με διάρκεια 85’ λεπτών περίπου.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ από τον Πρόλογο του βιβλίου «Θεός Παρών»

Η ιστορία δεν είναι αληθινή. Τα πρόσωπα του έργου είναι φανταστικά. Όμως, τα στοιχεία που ενέχει απεικονίζουν μια πιθανή διαδρομή των ανθρώπων που βιώνουν το πρόβλημα της άνοιας στην πιο ελαφριά μορφή της και αναφέρονται κάποιες δυσκολίες που συναντούν οι άνθρωποι από το στενό συγγενικό τους περιβάλλον καθώς και οι φροντιστές τους. Το έργο, μέσω των διαλόγων, δίνει κάποια στοιχεία πρέπουσας συμπεριφοράς για τους ανθρώπους που επικουρικά γιατροπορεύουν και νοιάζονται για τους συγκεκριμένους ασθενείς όπως η Ενσυναίσθηση στην όποια εναπομείνασα μνήμη τους, η Συμπόνια στο πρόβλημά τους, η Υπομονή στην προσπάθεια επιβίωσής τους και η Συμπεριφορική Κατανόηση στην καθημερινότητά τους. Και επειδή ο ασθενής θυμάται –συνήθως- κάποιες έντονες καταστάσεις της παρελθοντικής ζωής του, εκείνος ο νεανικός έρωτας όχι μόνο δεν έσβησε ποτέ στη μνήμη, αλλά…

«Φροντιστές» στο εν λόγω Θεατρικό Κείμενο νοούνται οι ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ και μόνο Φροντιστές και όχι αυτοί που φέρουν  τον επιφανειακό τίτλο και οι οποίοι θεωρούν επάγγελμα και όχι λειτούργημα αυτό το οποίο υπηρετούν. Σε αυτούς, στους ασυνείδητους καιροσκόπους «φροντιστές», εμείς με τη σειρά μας, τους γυρίζουμε ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ την πλάτη ή καλύτερα ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ τους αγνοούμε! Εσείς;

Για οποιαδήποτε πληροφορία για το έργο ή για τον Συγγραφέα στο e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.