Ένας αυταρχικός πατέρας. Μια απρόβλεπτη εγκυμοσύνη. Μια άστοργη λύση για την αποφυγή του κοινωνικού στιγματισμού… Η περιπετειώδης πορεία της Μελίνας που, παρά τις πληγές του παρελθόντος, γυρίζει με αισιοδοξία τις νέες σελίδες της ζωής της σε έναν ξένο τόπο. Ώσπου… το παρελθόν επιστρέφει δριμύτερο για να πάρει το αίμα του πίσω. Όμως η αναζήτηση της δικαίωσης οδηγεί τους πρωταγωνιστές σε μια «πλεκτάνη». Μια επικίνδυνη λύση ώστε να πληρώσουν κάποιοι τις αδίστακτες πράξεις τους.

Αποτελεί ωστόσο η εκδίκηση τον σωστό τρόπο αντίδρασης για τον άνθρωπο; Έχει πράγματι τη δύναμη να σβήνει τις παλιές πληγές ή είναι ένας δρόμος που οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα; Είναι άραγε όλα όπως φαίνονται ή πίσω από την επιφάνεια κρύβονται σκοτεινότερα σχέδια;

Αυτό το μυθιστόρημα πραγματοποιεί μια βαθιά τομή στις ανθρώπινες σχέσεις και στον εσωτερικό κόσμο των ηρώων του, τους οποίους θέτει σε αλλεπάλληλες ψυχολογικές δοκιμασίες. Μέσα από τις εμπειρίες της νεαρής Μελίνας, εξετάζεται το διαχρονικό δίλημμα αν ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να συγχωρεί σε βάθος ή αν πρέπει να παίρνει το νόμο στα χέρια του.

Ο Μίλτος είναι ένας νέος, του οποίου οι επιλογές και ο παρορμητικός του χαρακτήρας δεν θα καθορίσουν μόνο την πορεία της δικής του ζωής αλλά και όλων όσων τον περιβάλλουν. Η ζωή με τον θάνατο θα συνυφαίνουν έναν διαρκή ιστό γύρω από τους πρωταγωνιστές ενός κοινού κύκλου γεμάτου με δυσάρεστα γεγονότα. Κάθε μεταβατική στιγμή για τον Μίλτο θα συνοδεύεται και από τα ανάλογα ταξίδια της μνήμης. Στιγμές από τον τόπο του, εικόνες από τους ανθρώπους του αλλά και πόνος για τα λάθη του. Μα σε κάθε απόπειρά του να βγει από τη δίνη της ραγισμένης ζωής του, βλέπει να ορθώνονται μπροστά του απροσπέλαστα εμπόδια. Ηνωμένες πολιτείες και Γαλλία θα γίνουν σταθμοί στην προσπάθειά του να βρει απάνεμο λιμάνι, μα τα όνειρά του δεν βρίσκουν εύκολα στέρεο έδαφος. Διαρκώς γκρεμίζονται σε μια γη που για εκείνον μοιάζει σαθρή, χάρτινη, χωρίς ελπίδα και θεμέλια.

Τα «Όνειρα στη χάρτινη γη» είναι ένα μυθιστόρημα που οι ήρωές του, όπως όλοι οι άνθρωποι αυτού του κόσμου, ζουν τις δικές τους ξεχωριστές στιγμές. Πότε τραγικές, πότε χαρούμενες, πότε δημιουργικές, πότε βυθισμένες στη φθορά και την απραξία. Συχνά ωστόσο, αποτελεί μια πραγματικότητα, αυτό που η φράση του κορυφαίου ψυχολόγου και ψυχίατρου Καρλ Γιούνγκ, συνοψίζει: «Δεν είμαι αυτό που μου συνέβη. Είμαι αυτό που επέλεξα να γίνω».

Βρισκόμαστε στις αρχές του 13ου αιώνα μ.Χ. σε ένα χωριό κοντά στη φημισμένη πόλη των Φιλίππων. Το Βυζαντινό κράτος έχει καταλυθεί από την Τέταρτη Σταυροφορία, ενώ η λεηλασία της Βασιλεύουσας Κωνσταντινούπολης και των γύρω εδαφών της ήταν ανηλεής και πρωτόγνωρη. Ο Θεόδωρος Λάσκαρης ιδρύει στη Μικρά Ασία την «εξόριστη» αυτοκρατορία της Νίκαιας, ενώ τα ελληνικά φύλα της Μακεδονίας βρίσκονται πλέον υπό την κατοχή των Φράγκων κατακτητών. 

Μέσα σ’ αυτό το χωρίο μεγαλώνει και η μικρή Θεοφανώ, ανάμεσα στις ραγδαίες πολιτικό-κοινωνικές αναταράξεις, τις αλλεπάλληλες πολεμικές συγκρούσεις και τις διαρκείς εναλλαγές της εξουσίας. Ο πολύπειρος παππούς της Ιωάννης θα της μεταλαμπαδεύσει με άκρα μυστικότητα τις γραμματικές του γνώσεις, προσφέροντάς της μια πλούσια Ιστορική αλλά και Θρησκευτική μόρφωση. Παράλληλα, η ίδια θα εκμαιεύσει όλες τις πληροφορίες από τη γιαγιά της, που αφορούν τις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων. 

Η Θεοφανώ, ως τα βαθιά της γεράματα, θα εφαρμόσει τις ιατρικές της γνώσεις για το κοινό καλό, όντας συχνά αντιμέτωπη με την ανθρώπινη μοχθηρότητα αλλά και με τα σκληρά χτυπήματα της μοίρας. Για πολλούς ο βίος της θα συσχετιστεί με ανεπιθύμητες μαγικές πρακτικές, ενώ για άλλους θα χαρακτηριστεί από μια ταπεινή αγιοσύνη. Τελικά η Θεοφανώ ήταν μάγισσα ή αγία; 

Μέσα από αυτό το μυθιστόρημα, η συγγραφέας παραθέτει πλούσια ιστορικά στοιχεία για την περίοδο, τονίζοντας σαφώς τη δεινή θέση της γυναίκας όσον αφορά τη μόρφωση αλλά και τις προσωπικές της επιλογές. Με γλαφυρότητα περιγράφονται επίσης οι ανυπέρβλητες δυσκολίες του απλού λαού προκειμένου να επιβιώσει, αλλά και η δύναμη ψυχής κάποιων ανθρώπων, που αντίθετα με το κοινωνικό τους γίγνεσθαι, ορθώνουν ανάστημα και αφήνουν το δικό τους αποτύπωμα στην Ιστορία.

Μέσα από τη νουβέλα «Οι δυο τους» η συγγραφέας περιγράφει διαφορετικές περιπτώσεις ψυχικά ασθενών ανθρώπων, τους οποίους καλείται να βοηθήσει ο γιατρός τους. Πάντα σε έναν ειδικό χώρο, πάντα οι δυο τους, ψυχοθεραπευτής και ασθενής, προσπαθούν να εντοπίσουν τα προβλήματα στη ρίζα τους, ώστε να επιτραπεί στην ψυχή του νοσούντος να απελευθερωθεί από τυχόν βάρη του παρελθόντος ή της πρόσφατης ζωής του. Ο Ντυμπόν, ψυχίατρος και ψυχοθεραπευτής, δίνει τις μάχες του στο συνειδητό, στην πραγματικότητα αλλά και στο υποσυνείδητο, που στο βιβλίο περιγράφεται ως ΤΡΙΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ. Ο Ντυμπόν, πραγματοποιώντας μια βαθιά αναζήτηση στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής, αναζητά την γενεσιουργό αιτία που κρύβεται πίσω από κάθε ανθρώπινο δράμα, στην οποία πρέπει να εστιάσει προκειμένου να την φέρει στην επιφάνεια και να την αντιμετωπίσει. 

Στη λογοτεχνική της απόδοση, η μέθοδος του γιατρού είναι άκρως ευρηματική, καθώς συχνά η αντιμετώπιση της κάθε ψυχικής αντιξοότητας ή τραύματος γίνεται σε έναν φανταστικό κόσμο, με φανταστικούς πρωταγωνιστές που ο καθένας τους επιδρά αρνητικά ή θετικά στον εσωτερικό κόσμο του ασθενούς. Οι μηχανισμοί άμυνας και τα συναισθήματα προσωποποιούνται, ενώ αυτή η κατάταξη των επιπέδων βασίζεται στον Φρόυντ, ο οποίος δημιούργησε ένα “τοπογραφικό” της ψυχής, χωρίζοντάς την σε τρία επίπεδα: Συνειδητό, υποσυνείδητο και υπερεγώ. 

Οι ψυχικές διαταραχές είναι ένα αρκετά επίκαιρό ζήτημα στις μέρες μας, με αυξητικές τάσεις, ενώ σύμφωνα με έρευνες ένα στα τέσσερα άτομα στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν προβλήματα με την ψυχική τους υγεία.