"Café Republic"

Δημήτρης Α. Δημητριάδης

Εκδόσεις Πυξίδα

Ποίηση 

Δείγμα γραφής: 

ΣΤΑ ΧΩΜΑΤΑ ΣΟΥ ΠΩΣ ΝΑ ΨΗΛΑΦΙΣΩ;
 

Λόγια πολλά

διαβουλεύσεις

επιτροπές

υποτροπές

πομπές

διαπομπεύσεις

πορείες απαράλλαχτες
 

σε γυρεύω από καημό σε καημό

στα πελώρια κύματα της μνήμης

της υπομονής
 

έρχονται μέρες που με σκορπούν

έρχονται νύχτες που με ξεριζώνουν

ήχοι αρχαίοι φυλλορούν μέσα μου

ελπίζω

και δεν ελπίζω.
 

Χώρα μου

χέρσο χωράφι μου

διψασμένο

γεμάτο πίκρα

μονάχα πίκρα

αίμα

μονάχα αίμα

της άρνησης σου το μαστίγιο

σκίζει το στήθος μου
 

στα χώματα σου πώς να ψηλαφίσω;
 

Ο Δημήτρης Α. Δημητριάδης γεννήθηκε το 1955 στο Τέμενος Παρανεστίου Δράμας και ζει στη Θεσσαλονίκη. Ποιητής και αρθρογράφος. Πρωτοδημοσίευσε κείμενά του στα εβδομαδιαία περιοδικά της Αθήνας «Επίκαιρα» και «Ταχυδρόμος» και συνέχισε να γράφει σε διάφορα έντυπα: «Ομπρέλα», «Γιατί», «Τραμ», «Εμβόλιμον» και «Ανιχνεύσεις». Τον τελευταίο καιρό συνεργάζεται με τις περιοδικές εκδόσεις λογοτεχνίας και τέχνης «Το κοράλι», «Μανδραγόρας», «Θράκα», «Ο Φαρφουλάς», «Ίαμβος art» κ.α. και με τις επιθεωρήσεις πολιτικής και πολιτιστικής παρέμβασης «Κοινωνική Επιθεώρηση» και «Πολίτες». Παράλληλα διατηρεί τη μόνιμη στήλη «Στην απέναντι όχθη» της εφημερίδας «Ενημέρωση», με θέματα κοινωνικού ενδιαφέροντος και συμμετέχει σε διάφορες λογοτεχνικές ηλεκτρονικές σελίδες. 

Τιμήθηκε με πρώτες τιμητικές διακρίσεις από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βορείου Ελλάδος για το έργο του «Επείγον», από το Δήμο Θεσσαλονίκης, από τη Λογοτεχνική – Συγγραφική Ομάδα «Ιδεόπνοον», την Πανελλήνια Εταιρία Λόγου και Τέχνης και κατ’ επανάληψη από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων, σε εκδηλώσεις για τη λογοτεχνία των Ποντίων. 

Άρθρα και μελέτες του μεταδίδονται από ραδιοφωνικές εκπομπές, ποιήματά του μελοποιήθηκαν, μεταφράστηκαν στα Γαλλικά, Ιταλικά και Πολωνικά κι έχουν συμπεριληφθεί σε διάφορες ανθολογίες και συλλογικές εκδόσεις. Είναι τακτικό μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και του Συνδέσμου Ιστορικών Συγγραφέων.  

«Οι λογοτεχνικές του απόπειρες ακολουθούν τη γόνιμη παράδοση των συγγραφέων της Θεσσαλονίκης με γραφή λυρική, συναισθηματικά φορτισμένη, διάστικτη εμπνεύσεων και δονήσεων» (Μάκης Αποστολάτος).