Ένα στυγερό έγκλημα στην Πάρο αναταράζει τα νερά της κοσμοπολίτικης κοινωνίας του νησιού.  

Ο αστυνόμος Κλέανθος Παπαγιανίδης καταφτάνει στην Πάρο για να περάσει τις καλοκαιρινές του διακοπές, προσκεκλημένος του επιστήθιου φίλου του και γνωστού επιχειρηματία Γιώργου Κωστένογλου.  

Στην πολυτελή βίλα γνωρίζεται με τους υπόλοιπους καλεσμένους, έναν εφοπλιστή με την οικογένειά του, έναν μεγαλοτραπεζίτη, μια κοσμική καλλονή και μια φίλη της οικοδέσποινας από το Λονδίνο. Η εκλεκτή παρέα ξεκινάει τις διακοπές της με μπάνια στη θάλασσα, βόλτες στο νησί, ξενύχτι και ερωτικές προκλήσεις…  

Οι ανέμελες ημέρες δεν θα κρατήσουν για πολύ. Τα απειλητικά μηνύματα που εμφανίζονται γραμμένα στους τοίχους των δωματίων θα διαταράξουν τη θερινή ραστώνη. Το μυστήριο θα κορυφωθεί όταν ένας καλεσμένος θα βρεθεί στραγγαλισμένος στο δωμάτιό του. Οι διακοπές τελειώνουν για τον Παπαγιανίδη που καλείται να εξιχνιάσει τον φόνο.  

Οι πάντες στη βίλα, καλεσμένοι και υπηρετικό προσωπικό, είναι ύποπτοι. Τα πιθανά κίνητρα είναι πολλά και ισχυρά. Το ίδιο ισχυρά όμως είναι και τα άλλοθί τους. Πως θα βγει ο Παπαγιανίδης από αυτό το αδιέξοδο;  

ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ:  

Ο Γιώργος Μπακούρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970, αλλά μεγάλωσε και σπούδασε στη Γενεύη. Ζει και εργάζεται ως δικηγόρος στην Αθήνα, όπου επέστρεψε το 1998.  

Το «Έγκλημα στην Πάρο» από τις Εκδόσεις «Περίπλους» επανεκδίδεται. Πρωτοκυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις «Παπαδόπουλος» το 2014.  

Το δεύτερο μυθιστόρημά του συγγραφέα με τίτλο «Σιωπηλά Εγκλήματα» κυκλοφόρησε το 2018 πάλι από τις Εκδόσεις «Περίπλους».  

Και στα δύο αυτά αστυνομικά μυθιστορήματα πρωταγωνιστεί ο ιδιότυπος αστυνόμος Κλέανθος Παπαγιανίδης.  

Απόσπασμα από το βιβλίο:  

Η Παπαϊωάννου καθότανε στη μικρή ξύλινη καρέκλα του γραφείου ακριβώς απέναντι από τα δύο κρεβάτια. Ο Παπαϊωάννου στεκότανε όρθιος δίπλα της με το χέρι του ακουμπισμένο στον ώμο της. Έδειχναν ψύχραιμοι, σχεδόν αποκομμένοι από τη σκηνή, σαν να επρόκειτο για απλούς περαστικούς που εντελώς τυχαία βρέθηκαν στο συγκεκριμένο σημείο και παρακολουθούσαν αδιάφορα το συμβάν. «Είστε καλά;» ρώτησε ο Κλέανθος, αλλά αμέσως το μετάνιωσε, αφού ήτανε προφανές από τη στάση τους ότι δεν είχανε ταραχτεί καθόλου. «Είμαστε μια χαρά, κύριε Παπαγιανίδη. Δεν έγινε τίποτα. Προφανώς κάποιος έκανε μια φάρσα εντελώς κακόγουστη. Λυπάμαι μόνο που τέτοια ώρα θα αναγκάσουμε το προσωπικό του σπιτιού να καθαρίσει αυτές τις ανοησίες», απάντησε εντελώς ατάραχος ο Παπαϊωάννου. «Μην το σκέφτεστε καν. Δεν θα τους πάρει πάνω από δύο λεπτά», τους διαβεβαίωσε με προθυμία ο Γιώργος ενώ έκανε ταυτόχρονα νεύμα στη Σουμίρα, η οποία εξαφανίστηκε σαν σίφουνας προς το κεντρικό σπίτι για να εφοδιαστεί με τα κατάλληλα σύνεργα καθαρισμού. «Αλήθεια, με τι γράφτηκαν οι λέξεις;» ρώτησε ο Κλέανθος, καθώς είχε πλησιάσει τον τοίχο και τις επεξεργαζόταν. 

Μέτρησε τέσσερις, μία εκ των οποίων δεν ήτανε ολοκληρωμένη αφού της έλειπε το τελευταίο γράμμα. Οι λέξεις δεν ήτανε γραμμένες καθαρά, αλλά βιαστικά, ένδειξη ότι όποιος το έκανε δεν είχε και πολύ χρόνο στη διάθεσή του.