Θέατρο για παιδιά και… έξυπνους μεγάλους

Κυκλοφορεί το 2ο βιβλίο με διασκευές κλασικών θεατρικών έργων από τον Γιάννη Καλατζόπουλο.

Περιέχονται τα έργα: Αρχοντοχωριάτης (Μολιέρου), Τουραντό (Κάρλο Γκότσι), Πέερ Γκυντ (Ίψεν), Πήτερ Παν (Τζέημς Μπάρι), Σολομώντεια λύση (από το κινέζικο έργο  «Ο κύκλος με την κιμωλία» απ’ όπου εμπνεύστηκε κι ο Μπρεχτ το δικό του έργο).

Στην έκδοση, εκτός των θεατρικών κειμένων, θα βρείτε Παραρτήματα με οδηγίες για το ανέβασμα από σχολικές και άλλες ερασιτεχνικές ομάδες.

Το Θέατρο για Παιδιά έχει και τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του σε σχέση με το θέατρο των μεγάλων.

Πρώτα-πρώτα, εδώ οι θεατές είναι στ’ αλήθεια παιδιά. Ενώ στο θέατρο των ενηλίκων προσέρχονται σαν παιδιά, ακριβέστερα με την ενδόμυχη επιθυμία να ξαναγίνουν για λίγο παιδιά.

Αυτό για τον ηθοποιό είναι περίπου ό,τι είναι για τον ακροβάτη το salto mortale με ή χωρίς δίχτυ. Και στις δύο περιπτώσεις ο καλός ακροβάτης κάνει ακριβώς τις ίδιες κινήσεις. Ξέρει όμως ότι, αν πέσει, στη μια περίπτωση θα σκοτωθεί, ενώ στην άλλη απλώς θα προκαλέσει τον οίκτο των ευγενικών θεατών ή την αποδοκιμασία των άξεστων. Η αποδοχή εκ μέρους των ενηλίκων θεατών της θεατρικής «σύμβασης» (ένα ωραίο ψέμα ήρθαμε να δούμε στο Θέατρο) αλλά και της συμβατικότητας του βίου μας, λειτουργεί σαν προστατευτικό δίχτυ για τον ηθοποιό. «Αν κάνω και κανένα λαθάκι δε χάλασε ο κόσμος».

Όταν όμως παίζει για παιδιά οφείλει να ξέρει ότι αν «πέσει» μπορεί όχι βέβαια να σκοτωθεί, αλλά να σκοτώσει κάτι εξαιρετικά εύθραυστο: το  όνειρο που βλέπουν πολλά παιδιά μαζί, χωρίς να κοιμούνται.

Γ.Κ.

Ο Γιάννης Καλατζόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Από μικρός στον κινηματογράφο και στο θέατρο για παιδιά, έγινε γνωστός ως «παιδί-θαύμα». Στο θέατρο των ενηλίκων έπαιξε σημαντικούς ρόλους παιδιών, με δασκάλους και σκηνοθέτες τον Αλέξη Μινωτή, τον Κάρολο Κουν, τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, τον Ντίνο Δημόπουλο, την Κυρία Κατερίνα κ.ά. Τέλειωσε τη Δραματική Σχολή παράλληλα με το Γυμνάσιο, με δασκάλους τον Γρηγόρη Βαφιά, τον Ανδρέα Φιλιππίδη, τον Κώστα Μπάκα, την Ελένη Ζαφειρίου, την Βέρα Ζαβιτσιάνου, την Όλγα Τουρνάκη, τον Λάμπρο Κωστόπουλο. Τέλειωσε το Πάντειο (1973) και τη Νομική Αθηνών (1976). Παρακολούθησε μαθήματα σκηνοθεσίας θεάτρου στην Accademia Nazionale d’ Arte Drammatica και θεατρολογίας στο Πανεπιστήμιο «La Sapienza» της Ρώμης (1985-87) με δασκάλους τους Άλντο Τριόμφο, Λούκα Ρονκόνι, Ντάριο Φο, Βιτόριο Γκάσμαν, Φερούτσο Μαρόττι, Μόνικα Βίτι κ.ά. Ως επαγγελματίας ηθοποιός εργάστηκε  στους θιάσους Μυράτ - Ζουμπουλάκη, Μάνου Κατράκη, Έλλης Λαμπέτη, Εθνικό Θέατρο, ΚΘΒΕ, Θέατρο Στοά του Θαν. Παπαγεωργίου, Θεατρική Σκηνή του Αντώνη Αντωνίου, θίασο Γ. Κιμούλη, «Μυθωδία» (Σκαφίδας-Χανιωτάκης), «Αγγέλων Βή-μα», θέατρο ΟΛΒΙΟ, στα ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, Κέρκυρας, Κρήτης, Λάρισας, Βέροιας, Κοζάνης, καθώς και σε πολλές ομάδες και συνεταιρικούς θιάσους (Θέατρο του Λαού, Ελεύθεροι Καλλιτέχνες, Θέατρο του Δρόμου, Θέατρο της Νιότης, Ομάδα Σύγχρονης Τέχνης κ.ά.). Έχει σκηνοθετήσει πάνω από 80 παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο, στο ΚΘΒΕ, στα ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, Ιωαννίνων, Κομοτηνής, Κέρκυρας, Καβάλας, Κοζάνης και Βέροιας, καθώς και σε πολλούς ιδιωτικούς ή συνεταιρικούς θιάσους. 1982-2005 διηύθυνε την Ομάδα Σύγχρονης Τέχνης, στο πλαίσιο της οποίας λειτούργησε και η Παιδική Αυλαία. Διετέλεσε πρόεδρος του ΣΕΗ (1990-92), διευθυντής στο Παιδικό Στέκι του Εθνικού Θεάτρου (2003-2004), πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου για τα Παιδιά και τους Νέους και της Eπιτροπής του ΥΠΠΟ για τα Kρατικά Bραβεία παιδικού θεατρικού έργου.