"ΤΥΦΛΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ" του Εμμανουήλ Στυλ. Λυκούδη από τις Εκδόσεις Άπαρσις

"Τυφλή Δικαιοσύνη" τιτλοφόρησε τη νουβέλα του ο Λυκούδης. Όταν η ανάγνωση κειμένων της λογοτεχνίας ήταν κάτι παραπάνω από καλή συνήθεια, αγγίζοντας και τον τρόπο ζωής, οι δικαστικές πλάνες συγκινούσαν την κοινή γνώμη ακόμη περισσότερο μεταπλασμένες απ' το χέρι έμπειρων συγγραφέων. Σε τόπους ιστορικούς και ειδυλλιακά μέρη του σημερινού Δήμου Δελφών, ασίγαστα τυφλά πάθη οδήγησαν σε γεγονότα που αναστάτωσαν την κοινωνική ζωή και κίνησαν το ενδιαφέρον ενός καλλιεργημένου θεράποντα της ανθρώπινης Θέμιδας που πέρασε κάποια χρόνια αργότερα απ' το Πρωτοδικείο Παρνασσίδος.

Με τη γραφίδα του ο συγγραφέας «μυθοποιεί» την πραγματικότητα, δηλαδή αυθαιρετεί απέναντί της και κατορθώνει να γίνεται πειστικός στον αναγνώστη. Στη νουβέλα, η δικαστική πλάνη, που επιφέρει την ηθική και μοιραία και τη φυσική εξόντωση του αθώου και συμπαθούς θύματος, συνδέεται με μια προηγηθείσα στυγερή δολοφονία και μια εν τέλει, αιφνίδια κι ανεξήγητη στην κοινωνία αυτοχειρία.

Την επιμέλεια των κειμένων και της έκδοσης, είχαν οι:

Γιάννης Κολιαβάς και Δημήτρης Παλούκης

Σχεδιασμός εξωφύλλου: Γεωργία Αλεβιζάκη

Ηλεκτρονική επεξεργασία: Νικολέττα Γεωργιάδου

Τεχνική επιμέλεια - παραγωγή: Ernesto N. Bauman

Βιογραφικό

Ο Εμμανουήλ Λυκούδης γεννήθηκε το 1849 στο Ναύπλιο, με ρίζες βυζαντινές απ' τον πατέρα του. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1872 αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο δικαστικό κλάδο (1875) και υπηρέτησε στην Ερμούπολη, την Άμφισσα και το εφετείο Αθηνών. Έγινε κατόπιν νομικός σύμβουλος του κράτους (1896-1905). Παραιτήθηκε και δικηγόρησε (1905- 1917). Ήταν υποστηρικτής του Χαριλάου Τρικούπη. Αφοσιωμένος στα επαγγελματικά του καθήκοντα, παραμελούσε για χρόνια να εκδίδει έργα του. Μόλις το 1920 άρχισε τις σχετικές προσπάθειες.

Συνεργάστηκε ως αρθρογράφος και επιφυλλιδογράφος με πολλά περιοδικά και εφημερίδες. Πέθανε στην Αθήνα το 1925.

Η αφηγηματική του πεζογραφία αποτελείται από διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, ταξιδιωτικές εντυπώσεις. Η περιγραφική του διάθεση, με εικόνες της φύσης ή της πόλης, καθυστερεί πολλές φορές την διήγηση που διαθέτει ωστόσο ρεαλισμό, κοινωνικά στοιχεία και χιούμορ. Κείμενά του επανεκδίδονται από τη δεκαετία του '90.