"Ανέκδοτα, αδέσποτα και ιδιωτικά" του Χρήστου Βαλαβανίδη από τις Εκδόσεις Βακχικόν
Περιγραφή
Γεννήθηκα στην Αθήνα στο τέλος της Κατοχής. Είδα τα οπίσθια των Γερμανών που έφευγαν και τα εμπρόσθια των Εγγλέζων που ερχόντουσαν. Γονείς φτωχοί. Στερήθηκα πολλά παιδικά παιχνίδια. Έμαθα να φτιάχνω δικά μου με ξύλο, σύρμα και λάσπη. Όταν οι γονείς έγιναν λίγο πιο ευκατάστατοι ακολούθησε μια περίοδος μεγάλης ευτυχίας.
Από μικρός έδειξα την κλίση μου στην ποίηση. Με βοήθησε μια οξεία μνήμη, που την έχω ακόμα. Αποστήθιζα πολλά ποιήματα από την ανθολογία της Αντιγόνης Μεταξά. Ανεβασμένος σε καρέκλες, τραπέζια, ακόμη και σε κλαδιά δέντρων, απήγγειλα ποιήματα πολλά. Παιδί θαύμα. Ευτυχώς, λόγω σωστών γονιών, δεν έγινα και παιδί τραύμα.
Τελείωσα το γυμνάσιο κακήν κακώς. Στα μαθηματικά σκράπας. Στα Ελληνικά, Νέα και Αρχαία, πολύ καλός. Πρώτες απόπειρες συγγραφής ποιημάτων. Κατά τα άλλα πλήξη. Αφόρητη πλήξη. Είχα αντίληψη, υπομονή δεν είχα. Έδωσα εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο. Πέρασα με την πρώτη. Μόνο που το σύστημα με έριξε στα Νομικά της Θεσσαλονίκης κι όχι στη Φιλολογία της Αθήνας όπως ήθελα. Ανέβηκα στη Θεσσαλονίκη. Ανέμελη φοιτητική ζωή. Παρακολουθούσα ανελλιπώς Μάνεση και κλεφτά Μαρωνίτη.
Μπλέκομαι με το θέατρο. Φοιτητικός Όμιλος Θεάτρου και Κινηματογράφου. Οργανώνεται παράσταση Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας. Παίζω τον Πουκ. Ο πατέρας μου ανεβαίνει Θεσσαλονίκη και βλέπει την παράσταση. Ανοιχτό μυαλό, μου λέει: «Άσε παιδί μου τα Νομικά, δεν είναι για σένα. Πήγαινε στο θέατρο».
Ξεσπάει η δικτατορία. Φεύγω για Βιέννη κοντά στην ήδη εγκατεστημένη αδερφή μου. Αλητεύω κάνα δυό χρόνια στη Βιέννη προσπαθώντας να σπουδάσω. Δεν τα καταφέρνω. Γυρίζω στην Ελλάδα. Δίνω εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Περνάω και να ’μαι. Αποφοιτώ. Η καριέρα μου απογειώνεται πολύ γρήγορα. Θέατρο, τηλεόραση, κινηματογράφος, ραδιόφωνο. Επιτέλους ένας χώρος που κατά κανόνα δεν έχει πλήξη.
Στην ταινία του Νικολαΐδη Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα, βραβεύομαι στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου.
Όλα αυτά τα χρόνια δεν σταμάτησα ποτέ να γράφω. Σε σχέση με το θέατρο δεν θεώρησα ποτέ την ποίησή μου σαν «πάρεργο», μάλλον το αντίθετο. Έβγαλα τρεις συλλογές ποιημάτων: Ποιήματα 1962 - 1970 (εκδόσεις Κέδρος 1970), 28 ποιήματα (Εκδόσεις των Φίλων 1974) και Ανοιχτή ακρόαση (συγκεντρωτική συλλογή, εκδόσεις Καστανιώτη 2007).
Είμαι παντρεμένος με την ηθοποιό, σκηνοθέτιδα και συγγραφέα Ασπασία Κράλλη. Έχουμε μαζί μια κόρη, την Κατερίνα.
Latest from apostaktirio team
- ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΡΩΜΕΝΑ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ VILLA ΡΟΔΟΠΗ
- Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών
- Μάνια Βλαχογιάννη "Ο Έρωτας κι ο Χρόνος", το νέο της τραγούδι
- SWAN behind the scenes — Το Ακροβατικό υπερθέαμα της Κίνας που κατέκτησε το Μπολσόι έρχεται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
- «Το Τελευταίο Debate ή Το Μενού της Επανάστασης»
- «Ξενοδοχείο ΣυνΑισθήσεων»
- GiGiFeS | καλοκαιρινά acoustic live
- «Καρυάτις Δ | Χίος» Έκθεση φωτογραφίας του Γιώργου Τατάκη στο Μουσείο Μαστίχας Χίου
- Καλαυρία Τέχνη - Ομαδική Εικαστική Έκθεση
- ΔΗΜΟΣ ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ ΕΥΟΣΜΟΥ | ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ
- NAΪKA (US) live in Athens
- ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 11ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗΣ 2026
- RUDU FEST AMORGOS 2026 – 27 Ιουλίου έως 3 Αυγούστου
- "LOVE MOODS" - Κωνσταντίνος Σαμψών
- 10ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου
- Η ταινία “Sinatra! Eternity” στις Κάννες
- Η ποιητική της ελευθερίας ή όσα δεν φυλακίζονται
- 8ες Χορευτικές Αμφικτυονίες | Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων
- Συναυλία Μνήμης με τους «Ωσεί Απόντες» και με τους «Giorgos & Eva Band»
- 4ος Δρόμος Θυσίας "Κακολύρι 1944"
